’s Ochtends was de film van Heid op televisie. Deze was bijna zwart en wit, je zag nauwelijks de kleur. Tirza en Davien vonden het wel een leuk verhaal.
’s Avonds, toen we terugkwamen van Bussloo, vroeg ze naar de gekleurde fom van Heidi. Wat bleek, ze wilde tekenfilm van Heidi zien en niet die zwart en wit versie.
Wanneer Tirza het ergens niet eens mee was of wanneer ze haar zin niet krijgt zegt ze “Dit is de allerstomste dag”.
En…zoals je al raad, dat doet Davien nu dus ook :P
Mama en Davien, samen aan het rijmen / zingen:
(Mama)Rood, rood, zonder kleren ben je…(Davien) bloot….(Mama) Rood, rood als je veel eet dan wordt je ….. (Davien) dik?
Was het niet groot? :P
papa: we gaan zo eten.
davien : ik heb al gegeten:
papa: dat lijkt me sterk
davien: ik ben al sterk
Nieuwe leuke uitspraak, dit keer van Davien. Die had een hele tijd bij Mama haar haren lopen kammen en een soedel ingedaan. Toen ze eenmaal klaar was noemde ze mama : knipsoedels indiaan
Chew-FU remix
Originele versie
We reden weg om een dagje naar Avifauna te gaan. Het was lekker weer en we wilden er nog eens heen dit jaar. Bij het uitrijden van de straat kwamen de bomen in zicht waarop Davien haar mond openviel van verbazing en zei: “Oooow wat een lege bomen….”
Vandaag was het Appelplukdag dus zijn wij op pad gegaan. We hebben lekker gewandeld en tijdens het plukken alvast links en rechts voorgeproefd. Zie hier het resultaat van een leuke middag plukken
Tirza vertelde dat ze op school die ochtend hadden gerekend en deed een paar sommen voor met de juiste uitkomst uiteraard. :) 4+4=8 en 2+3=5 en 2+2=4 “Dus jij kan al een beetje rekenen?” “knap hoor!” zei mama. waarop Tirza heel verontwaardigd antwoordde: “Nee, ik kan al HELEMAAL rekenen!”
papa is even naar de deka voor een kleine boodschap en mama haalt de 2 kids uit school. we zien elkaar weer bij de deka en papa komt uit de winkel naar ons toe. “wat heb je gehaald” vraagt Tirza aan papa. “iets heel vies” zegt papa en lopt lachend naar zijn fiets. Tirza stoot mama aan en zegt fluisterend met haar hand langs haar mond tegen mama “het is gewoon een grapje, we zien thuis wel wat het is” metr een hele serieuze blik in haar ogen.
en thuis gekomen werd er natuurlijk meteen in de tas gekeken “zie je wel, het is helemaal niet vies, het zijn gewoon taartjes” want Davien is vandaag jarig.
